OBJAVITE

Srpski pisci i slikari, Veljko Petrović

Srpski pisci i slikari, Veljko Petrović

Kategorija

Osnovne informacije

Cijena

14 KM

Količina

1

Stanje

Korišteno

Obnovljen

Prije 17 dana

OLX brza dostava

ZAPOČNI NARUDŽBU

Zamjena

Korisnik ne želi zamjenu za ovaj artikal.

Ostale informacije

Vrsta oglasa
Prodaja
Datum objave
OLX ID
31855775
Broj pregleda
6

Srpski pisci i slikari, Veljko Petrović



Detaljni opis

Srpski pisci i slikari, Veljko Petrović

ISBN: Ostalo
Godina izdanja: Ostalo
Autor: Domaći
Oblast: Ostalo
Jezik: Srpski


SRPSKI PISCI I SLIKARI - VELJKO PETROVIĆ 

bibliografski leksikon Sombor 1994 god. 

U nekadašnjoj Crkvenoj ulici u Somboru, 5. novembra 1884. godine, rođen je Veljko Petrović, pisac Ravangrada, pesnik, pripovedač, esejista i istoričar umetnosti. Veljko Petrović je već nakon dva meseca ostao bez svoje majke. Uskoro mu se otac zakaluđerio, pa se o njemu brinula rodbina. Veljko Petrović je završio Gimnaziju u Somboru 1902. godine, a studije prava u Budimpešti. Po završetku pravnih studija Veljko Petrović počinje karijeru publiciste kao saradnik zagrebačkog Srbobrana (1903.-1906.) i lista Croatia (1906.). Bio je urednik `Slobode` u Sremskoj Mitrovici (1908.) i član redakcije sarajevske `Srpske riječi` (1909.-1911.). Od 1911. godine državljanin je Kraljevine Srbije, pa je u Prvom balkanskom ratu dopisnik novosadskog Branika (1912.), a kasnije urednik lista `Savremena pitanja` u Nišu. U Prvom svetskom ratu povukao se sa srpskom vojskom 1915. Radio je u Ženevi u publicističko-propagandnom birou Jugoslovenskog odbora, čiji je član od 1918. Posle rata referent je u Odeljenju Ministarstva prosvete za Bačku, Banat i Baranju u Novom Sadu, a odatle prelazi u Umetničko odelenje istog ministarstva. U Drugom svetskom ratu uhapšen je od strane nemačkih okupatora i bio izvesno vreme u logoru na Banjici. Po završetku rata upravnik je Narodnog muzeja u Beogradu do 1962. godine. Redovan član Srpske akademije nauka i umetnosti je od 1936., a dopisni član Jugoslovenske akademije znanosti i umjetnosti od 1962. godine. Predsednik Matice Srpske bio je od 1953. do 1956., a potom njen doživotni počasni predsednik. 
`Ko hoće da vidi šta su dobri i umni Srbi osećali teške 1908. godine i posle nje; ko hoće da odredi koliki je napredak srpska rodoljubiva poezija učinila od doba patriotskih himni Stevana Vlad. Kacanskog i `bojnih pesama` Mite Popovića - neka čita `Rodoljubive pesme Veljka Petrovića`. Tim rečima je Jovan Skerlić počeo pohvalu pesničkog prvenca Veljka Petrovića, objavljenog 1912. Na naučnom skupu u Beogradu 1982. godine Zoran Gluščević o delu Veljka Petrovića je rekao: `Na prekretnici dve epohe, na prelazu iz XIX u XX vek, Veljko Petrović je odigrao značajnu ulogu u razvoju srpske književnosti. On je unapredio patriotsku poeziju, oslobodivši je lažne retorike, izveštačenog patosa i tradicionalističke forme. On je u našu poeziju uneo savremenu psihološku i socijalnu artikulaciju. Našu prozu oslobodio je folklorno-deskriptivnog balasta i otvorio poglavlje savremene antropološke i socijalno-kritičke problematizacije, u kojoj značajno mesto zauzima tematika uspona, ali još i više propadanja, degenerisanja i izumiranja vojvođanskih porodica i čitavih društvenih slojeva`. Ljudi, grad i dečiji svet suočen sa tajnama prirode i ljudskog društva - tematski su krugovi pripovedačkog dela Veljka Petrovića. `Bunja i drugi u Ravangradu` (1921.) prvo je pripovedačko delo Veljka Petrovića. Sombor odnosno Ravangrad kako ga je pisac zvao `ušao (je) u srpsku literaturu ne samo kao slika, pejzaž, atmosfera, životni oblik, već osobito kao sudbina i duh istorije, sudbina i duh kretanja našeg čoveka. Ekskluzivna istorija jednog grada postaje istorija jednog društva sa svim njegovim spoljašnjim katastrofama i unutrašnjim dramama` (Boško Novaković). Svojevrsnu pohvalu pripovedačkom daru i delu Veljka Petrovića kazao je i Herceg Janoš: `Odjednom se ispostavilo onošto smo mi, Bačvani oduvek znali: da nema još jednog južgoslovenskog pisca kod kog bi toliko naroda živelo zajedno u miru, kao u njegovim pričama`. 
Veljko Petrović umro je 27. jula 1967. godine u Beogradu. Sahranjen je u Aleji velikana


Pod punom krivičnom i materijalnom odgovornošću tvrdim da je predmet ove prodaje original.
Svjestan sam da je prodaja kopiranog sadržaja kažnjiva po zakonu i spreman sam da prihvatim posljedice i prosljeđivanje mojih podataka organima gonjenja ukoliko se dokaže da je predmet moje prodaje kopija originala.